۱۵دسامبر ۲۰۲۵- محققان گزارش دادند که در بیماران مبتلا به دیابت و بیماری عروق کرونر چند رگی که تحت مداخله کرونری از راه پوست(PCI) قرار گرفتند، تیکاگرلور در مقایسه با پراسوگرل ضعیف ‌تر عمل کرد.

علاوه بر این، بر اساس داده‌ های ارائه شده در جلسات علمی انجمن قلب آمریکا، یک استنت پلیمری زیست ‌تخریب ‌پذیر در جمعیت مورد مطالعه نسبت به یک استنت پلیمری بادوام ضعیف‌ تر نبود.

مطالعه یTUXEDO-2 ، یک کارآزمایی دو در دو فاکتوریل بر روی 1800 بیمار از هند (میانگین سنی 60 سال؛ 72٪ مرد) مبتلا به دیابت نوع 1 یا نوع 2، بیماری عروق کرونر قلب(CAD)  چند رگی تایید شده با آنژیوگرافی، ضایعات در حداقل دو رگ اصلی اپیکاردیال و در حداقل دو ناحیه جداگانه شریان کرونر و اندیکاسیونی با ایندیکیشن بازسازی عروق، بود. بیماران به طور تصادفی به دو گروه دریافت کننده تیکاگرلور یا پراسوگرل و یک استنت فوق نازک سیرولیموس با پایه پلیمری زیست تخریب پذیر(Supraflex Cruz، ساخت شرکت تکنولوژی پزشکی ساهاجانداد) یا یک استنت بادوام اورولیموس با پایه پلیمری(Xience، ساخت شرکت ابوت وسکولار) تقسیم شدند.

تیکاگرلور در مقابل پراسوگرل

دکتر سریپال بنگلور، متخصص قلب و عروق مداخله ‌ای و استاد پزشکی در بخش قلب و عروق لئون اچ. چارنی در NYU Langone Health، نتایج مقایسه ی این دو درمان ضد پلاکتی را در جلسات علمی انجمن قلب آمریکا ارائه کرد.

دکتر بنگلور اعلام کرد که همه بیماران تیکاگرلور یا پراسوگرل را به عنوان بخشی از یک رژیم درمانی ضد پلاکتی دوگانه شامل آسپرین دریافت کردند. او با اشاره به اینکه تحلیل پیش از پروتکل نتایج مشابهی را به همراه داشت، گفت: در ۱۲ماه، در تحلیل قصد درمان، نقطه پایانی اولیه مرگ، انفارکتوس میوکارد غیرکشنده، سکته مغزی یا خونریزی شدید در ۱۶.۵۷ درصد از گروه تیکاگرلور و ۱۴.۲۳ درصد از گروه پراسوگرل رخ داد، با اختلاف خطر ۲.۳۳ درصد و فاصله اطمینان ۹۵ درصد بالای ۶.۷۴ درصد، که از حاشیه عدم ‌ضعیف ‌تر بودن ۵ درصدی(HR =۱.۲۲؛ فاصله ی اطمینان ۹۵ درصد۰.۹۵-۱.۵۸؛ رتبه لگاریتمیP =۰.۱۲؛P برای عدم‌ ضعیف ‌تر بودن = ۰.۸۳) فراتر رفت.

او گفت که نقاط پایانی ثانویه در ۱۲ماه به شرح زیر بود:

•   مرگ،MI  غیرکشنده یا سکته مغزی برای تیکاگرلور برابر با ۱۰.۴۳ درصد؛ و برای پراسوگرل برابر با ۸.۶۳ درصد(HR =۱.۱۷؛ فاصله ی اطمینان 95 درصد: 0.87-1.59؛  log-rank P=0.3)

•   خونریزی عمده برای تیکاگرلور 8.14 درصد؛ و برای پراسوگرل، 7.14 درصد(HR =1.31، فاصله ی اطمینان 95 درصد: 0.88- 1.95؛log-rank P =0.19).

•   مرگ برای  تیکاگرلور 5.03 درصد؛ و برای پراسوگرل 3.67 درصد(HR =1.25؛ فاصله ی اطمینان 95 درصد: 0.79- 1.98؛log-rank P =0.34).

•   MI غیر کشنده برای تیکاگرلور 5.96 درصد؛ و برای پراسوگرل 5.21 درصد؛HR =1.13؛ فاصله ی اطمینان 95 درصد: 0.76- 1.68؛log-rank P =0.53).

•   سکته مغزی برای تیکاگرلور 0.46 درصد؛ و برای پراسوگرل 0.68 درصد(HR =0.67؛ فاصله اطمینان 95%: 0.19-2.38؛ log-rank P =0.53).

•   ترومبوز استنت برای تیکاگرلور 1.11 درصد؛ و برای پراسوگرل 0.56 درصد( نسبت خطر = 2؛ فاصله اطمینان 95%: 0.68-5.85؛log-rank P =0.2) گزارش شد.

دکتر بنگلور، گفت: پراسوگرل به ویژه در مقایسه با تیکاگرلور در بیمارانی با مدت ابتلا کمتر از 5 سال به دیابت و در بیمارانی با خطر خونریزی بالا، مطلوب بود.

او افزود: نتایج این مطالعه با نتایج آزمایشISAR-REACT 5  مطابقت دارد، که در آن تیکاگرلور در مقایسه با پراسوگرل در بیماران مبتلا به سندرم حاد کرونری که تحتPCI  قرار می ‌گیرند، با خطر بالاتر برای رویدادهای نامطلوب قلبی عروقی عمده مرتبط بود.

دکتر بنگلور در کنفرانس مطبوعاتی، گفت: «استفاده از تیکاگرلور در جمعیت TUXEDO-2، هنگامی که به عنوان بخشی از درمان ضد پلاکتی دوگانه به آسپرین اضافه شد، نسبت به پراسوگرل ضعیف تر بود. تخمین‌ های امتیازی به نفع پراسوگرل بود. در افرادی که مدت ابتلا به دیابت آنها کمتر از 5 سال بود و افرادی که خطر خونریزی بالایی داشتند، با مقدار P اسمی برای تعامل، پیامد اولیه بیشتری با تیکاگرلور در مقایسه با پراسوگرل مشاهده شد».

مقایسه ی استنت ها

دکتر اوپندرا کائول، رئیس مرکز قلب باترا و رئیس بخش دانشگاهی و تحقیقاتی مرکز پزشکی و تحقیقاتی قلب باترا در دهلی نو، نتایج مقایسه استنت را درجلسات علمی انجمن قلب آمریکا2025  ارائه داد.

او گفت: برای مقایسه استنت، نقطه پایانی اولیه نارسایی ضایعه هدف، که به عنوان بازسازی عروق ضایعه هدف ناشی از ایسکمی، مرگ قلبی و  MIرگ هدف تعریف می‌ شود، در ۱۲ماه در ۷.۹۲ درصد از گروه استنت پلیمری زیست تخریب ‌پذیر و ۸.۷۵ درصد از گروه استنت پلیمری بادوام رخ داد و استنت پلیمری زیست تخریب ‌پذیر نتایج مشابهی داشت (تفاوت، ۰.۸۳درصد؛ فاصله ی اطمینان 95 درصد:۳.۴۲ تا ۱.۷۶؛ P برای عدم افت کیفیت = ۰.۰۰۵). او گفت که در ۱۲ماه، هیچ تفاوتی بین گروه‌ ها در بازسازی عروق ضایعه هدف ناشی از ایسکمی، مرگ قلبی، انفارکتوس میوکارد رگ هدف، بازسازی عروق رگ هدف ناشی از ایسکمی، نارسایی رگ هدف، مرگ به هر علتی، انفارکتوس میوکارد غیرکشنده، رویدادهای نامطلوب عمده قلبی عروقی، انفارکتوس میوکارد پیرامون عمل، انفارکتوس میوکارد خودبه‌خودی، ترومبوز استنت و سکته مغزی وجود نداشت، اما خاطرنشان کرد که بازسازی عروق ضایعه هدف ناشی از ایسکمی و انفارکتوس میوکارد غیرکشنده از نظر عددی در گروه استنت پلیمری زیست ‌تخریب ‌پذیر کمتر بود.

او گفت: نتایج در زیرگروه ‌ها ثابت بود و در تجزیه و تحلیلper-protocol  تغییر نکرد.

دکتر کائول در یک کنفرانس مطبوعاتی، گفت: «Supraflex Cruz با پایه‌ های فوق نازک، در درمان پزشکی بهینه، از نظر نارسایی ضایعه هدف در جمعیت پیچیده‌ ای از بیماران دیابتی و بیماری چند رگی، نسبت به Xience عملکرد ضعیف تری نداشت. این استنت، ایمنی و اثربخشی قابل مقایسه ‌ای با استنت‌ های موجود مانند Xience در جمعیت بیماران پرخطر مبتلا به بیماری چند رگی ارائه می ‌دهد. این طرح قرار است به مدت ۵ سال ادامه یابد و امیدواریم این تفاوت ‌ها به نفع استنت پلیمری زیست ‌تخریب ‌پذیر بیشتر تغییر کند.»

منبع:

https://www.healio.com/news/cardiology/20251212/ticagrelor-inferior-to-prasugrel-in-patients-with-diabetes-multiple-blocked-arteries